zaterdag 28 september 2013

You have to be better than even you thought you could be.

Als je musical/muziektheater doet, ben je concurrentie gericht. De mensen die zeggen dat ze het niet zijn, geloof ik niet. Want er zijn maar heel weinig plekken in het werkveld. En jij wil degene zijn die een van die plekken krijgt. Dus je wil beter zijn dan anderen, harder werken dan anderen, meer kunnen. Want jij wil die ene zijn die die rol bemachtigd. Je gunt het je vrienden, maar je gunt het jezelf altijd meer.
Ik ben altijd concurrentie gericht geweest. Ik wil altijd beter zijn dan anderen en af en toe slaan mijn hersenen dan op hol. 'Je bent echt wel beter dan dat.' Hoor ik een stemmetje in mijn hoofd altijd zeggen. En vroeger schaamde ik me daar heel erg voor. Dat ik anderen naar beneden haalde in mijn hoofd, om mezelf beter te laten voelen. Nu ben ik er wel aan gewend. Ja, ik ben nou eenmaal gewoon onzeker. En ik spreek mijn gedachten niet uit. En ook al zou ik ze uitspreken, ik weet dat ze niet waar zijn. Ik weet dat ik meestal helemaal niet beter ben dan diegene die ik naar beneden haal. Maar het helpt mij de motivatie te vinden om harder te werken, en daarom schaam ik me er niet meer voor. Het zegt meer over mij dan om diegene die ik 'af kraak'. En dat weet ik zelf ook. Daar is niks mis mee.
Maar toch ben ik ook gaan denken. Waarom wil ik per se beter zijn dan anderen? Ik kan nou eenmaal nog niet zo goed klassiek zingen, ik heb nou eenmaal geen absoluut gehoor, ik ben nou eenmaal van mezelf niet zo lenig. Ik kan ervoor werken en het beter maken (wat ik ook absoluut doe). Maar ik denk dat het ook belangrijk is om te beseffen dat ik niet altijd beter hoef te zijn dan anderen. Als ik maar anders ben. Misschien ben ik minder goed, maar is mijn talent heel erg eigen. Liggen mijn sterke punten ergens anders. Waarom zou ik mezelf dan constant onzeker maken over dingen die ik misschien niet zo snel kan veranderen?
Ik denk dat concurrentie twee kanten heeft. Het kan het beste in je naar boven halen, je harder laten werken en je meer laten doen dan je verwachte. En het kan je ook laten beseffen waarin je wel de beste bent en die sterke punten laten benutten.
Uiteindelijk komt het erop neer, op een wijze les die in mijn boekje vol quotes staat en toch echt wel 1 van mijn favorieten is:
I don't believe you have to be better than anyone else, I believe you have to be better than even you thought you could be. 



donderdag 26 september 2013

Gewoon weer lekker naar school.

Het is gek hoe snel je soms ergens gewend kan zijn. Ik had niet verwacht dat ik me zo snel al op me gemak zou voelen. Hoe snel ik al het gevoel kon hebben dat ik ergens al jaren rond loop.
4 weken zijn we bezig. 4 weken. Een heel klein mini stukje van je hele leven. Ik had verwacht dat ik nog op zou moeten starten, dat ik tijd nodig had om te wennen, dat ik de mensen uit mijn klas nog even goed moest leren kennen. Maar nee, 4 weken en ik weet al dat ik de juiste stap heb genomen. Muziektheater is mijn nieuwe thuis.
En natuurlijk, ik weet nog niet hoe het kopieerapparaat werkt. En ik weet nog niet zo goed hoe ik mijn tijd moet inplannen en niet alles op het laatste moment moet doen. En ik heb nog moeite met opstaan om 06.15 en ik ken de treintijden nog niet uit mijn hoofd. En ik weet nog niet waar je het lekkerste en goedkoopste eten kan halen in Rotterdam en ik moet nog wennen aan de vele porties huiswerk en de lange dagen. Ik weet nog niet hoe ik ervoor moet zorgen dat mijn iPhone de hele dag mee gaat en niet in de treinrit naar huis uit valt. En ik moet er nog aan wennen dat ik de hele dag mee moet gaan zonder tijdens een theorie les in slaap te vallen (ook al is het heel interessant). En ik weet nog niet hoeveel geld ik nou over heb per maand en ik weet nog niet hoeveel tijd ik nog over heb per dag voor eigen dingen.
Wat ik wel weet is dat het goed voelt, dat het goed gaat. En dat het al heel snel gewoon weer school is. Dat het alweer moeilijk is om mijn bed uit te komen en dat ik soms geen zin heb. Het is niet meer zo bijzonder als ik de hele zomer dacht. Het is gewoon school. De plek waar ik mezelf kan zijn en onwijs veel kan leren en hele nieuwe dingen aan mezelf kan ontdekken met hele lieve mensen om me heen. Maar ook alweer gewoon school. Zoals iedereen gewoon naar school gaat, doe ik dat ook.
Al is mijn school natuurlijk wel een stukje leuker dan als je rechten zou studeren. En ik weet dat ik weer veel te veel doe en dat ik in 4 weken geen vrije dag gehad heb, maar het is allemaal zo leuk dat ik er wel weer energie van krijg. Ik geniet ook wel weer van gewoon school.
Dus of ik nou 1 jaar deze opleiding mag doen, of 4, of 6. Het maakt niet uit. Voor zo lang het duurt is dit mijn thuis en wil ik groeien en leren en hard werken en genieten. Gewoon weer lekker naar school.

maandag 9 september 2013

Ik heb helemaal geen tijd om verkouden te zijn.

Om 2 uur 's nachts lig ik nog steeds wakker. Na een aantal nutteloze ontspanningsoefeningen, besluit in toch maar aan de paracetemol en de strepsils te gaan. Om kwart voor 3 val ik in slaap, 3,5 uur later maakt de wekker me wakker. Wat een rotnacht om je week mee te beginnen.
Ik geniet van een warme douche. Föhn mijn haar extra droog, want met nat haar over straat is nu echt een no-go. Ik trek een trui en een sjaal en een jas aan en neem een extra grote kop thee voor ik de deur uit ga.
Het is er weer, keeltyfus. Dit keer in de vorm van een soort kriebelhoestachtige pijn (zonder de echte kriebelhoest gelukkig) en 1 verstopt neusgat. Ik snap wel hoe ik verkouden ben geworden. Het is waarschijnlijk overbelasting. Van in de zomer af en toe een liedje zingen, naar iedere dag intensief mijn stem trainen. Daarbij heb ik mezelf de afgelopen week geen avond vrij gegeven, moest ik mijn korte broekje en hemdje in de regen naar huis, omdat het weer ineens was omgeslagen en als klap op de vuurpijl, heb ik gisteren nog even buiten een optreden in kostuum gedaan
(kostuums die niet bij het weer pasten).
En daarbij heerst het ook nog, dus het is niet gek dat ik hier last van hem. Desalniettemin (dit woord had ik nog nooit in mijn leven gebruikt!!) is het erg vervelend aangezien ik morgen zangles heb en ik mijn solo's moet repeteren voor de repetitie van volgende week en omdat ik op een conservatorium zit.
Maar ik weet de procedure bij keelpijn: thee met honing drinken, veel slapen en je stem zo min mogelijk belasten. (En dan kan je ook nog zout gorgelen, gember achter je kies stoppen en een ui naast je bed zetten, maar dat soort dingen heb ik nog nooit gedaan). En het belangrijkste: stress helpt niet. Dus probeer ik rustig te blijven en bid ik tot God dat het morgen over is. Of nog beter, dat het op de helft van de dag weg trekt. Want ik heb natuurlijk weer helemaal geen tijd om verkouden te zijn.

woensdag 4 september 2013

5.000 pageviews!

Ik heb altijd al van schrijven gehouden. Vroeger schreef ik korte verhaaltjes over superhelden en prinsessen en dan wilde ik die voorlezen voor de klas. Naarmate ik ouder werd, merkte ik dat ik het moeilijk vond om over iets te schrijven wat ik niet kende. Als ik zelf niet precies wist hoe iets af moest lopen, kon ik verhalen nooit meer af schrijven.
Daarom begon ik een blog. Zodat ik over mezelf kon schrijven, over dingen die ik ken. En dan gaat schrijven ineens heel makkelijk. Zonder erbij na te denken verschijnen de zinnen op mijn scherm.
Om toch iets interessants in mijn blog te verwerken, schrijf ik vaak over mijn eigen problemen. Ik heb bij drama les geleerd dat er altijd een conflict moet zijn, anders is er niks interessants.
Het grappige is: ik schrijf meestal vooral voor mezelf. Om mezelf advies te geven, of moed ik te praten. Gewoon om mijn eigen problemen een beetje op te lossen.
Juist daarom vind ik het zo leuk om reacties te krijgen. Ik schrijf voor mezelf, maar ik help er anderen mee. Als iemand over mijn blogs begint, kan diegene mijn dag in een keer goed maken. 
'Ik heb het gevoel dat ik je heel goed ken, maar dat komt alleen doordat ik je blogs lees.'
'Altijd als ik me verveel, ga ik naar je blog.'
Dat soort leuke opmerkingen krijg ik vaak en je wil niet weten wat het met me doet. Iedere dag kijk ik hoe veel bezoekers ik had, of ik nog leuke reacties heb op mijn schrijfseltjes. Ik vind het echt heel leuk om te horen wat anderen ervan vinden.
Vorige week had ik een reunie met mensen waar ik vroeger helemaal niet zo goed mee om ging. En ik had op jongere leeftijd altijd een beetje opgekeken tegen een aantal mensen. Een van die jongens waar ik naar op keek vroeger, was er op die reunie. Hij vertelde me hoe een van mijn blogs hem geinspireerd en geholpen had. En toen hadden we de rest van de avond iets om over te praten. Raar, dat mijn publiekelijke gedachten een gespreksonderwerp kunnen zijn.
Vandaag keek ik op mijn blog en zag ik dat ik voor mezelf een mijlpaal bereikt had: meer dan 5.000 pageviews. Dat betekend dat mijn blog meer dan 5.000 keer bezocht is. Dat is echt heel vaak.
Dus wil ik al mijn trouwe lezers en al mijn minder trouwe lezers bedanken. Ik wilde eigenlijk iets speciaals doen, maar omdat ik niks kon bedenken en nergens goed in ben, schrijf ik maar een blog om te laten weten hoe dankbaar ik ben. Het is heel bijzonder om zoveel leuke reacties te krijgen om zoiets persoonlijks. En dat is ook een van de redenen waarom ik het nog steeds met zoveel plezier doe.

Vind je 1 of 2 blogs in de week te weinig en wil je meer? Dat kan! Ik probeer te twitteren, al vind ik het moeilijk mezelf uit te drukken in 140 karakters. Ook post ik af en toe ook wel leuke filmpjes of foto's op instagram (maar soms alleen maar foto's van mezelf, die natuurlijk ook heel leuk zijn).
Volg me dus hier: https://twitter.com/britt_vis en hier: http://instagram.com/brittvis

En mocht je een blog leuk vinden, schaam je niet om te reageren, dat vind ik juist heel leuk! En als iets je iets echt briljant vindt (wat ik me goed kan voorstellen), mag je altijd delen!

Bedankt allemaal!

zondag 1 september 2013

These are a few of my favorite things

Ik heb besloten om iedere eerste van de maand een lijstjes/challenge blog te maken zolang ik daar zin in en tijd voor heb.
Dus voor de maand september heb ik: 50 dingen waar ik van houd.

1. Een filmpje waar een geit in voor komt. Iedere geit op de wereld is grappig. Echt iedere.
2. Haar en make-up filmpjes op internet, daar kan ik echt de hele dag naar kijken.
3. Eten.
4. Slapen.
5. Eten en slapen, TEGELIJK!
6. New York!!
7. WiFi.
8. Engels praten met een verschrikkelijk Brits, Spaans of Nederlands accent.
9. Een kop thee met melk voor het slapen gaan.
10. In het algemeen gewoon Nederlandse melk. Maar dan ook absoluut alleen Nederlandse melk. Melk uit het buitenland vind ik zo vies.
11. Lama's.
12. Tumblr.
13. Op de foto gaan (geen foto's maken).
14. Chocolade koekjes, maakt niet uit welke. Gewoon de combinatie van chocolade en koekjes, HEMELS!
15. Uitslapen.
16. Thuis komen na lang reizen.
17. Net gewassen haar.
18. Meloen. Ik kan een hele meloen op in minder dan 2 minuten. Letterlijk. Ik heb het uitgetest.
19. Quotes. Ik heb oprecht een boekje waar ik alleen maar quotes in schrijf.
20. Knuffelen. Zelfs random mensen op straat. Ik hou er gewoon van.
21. Oversised sweaters.
22. Uitslapen.
23. De geur van boeken. Vooral als ze heel oud en stofferig zijn.
24. Make-up loos zijn. Hoe leuk ik het ook vind om er goed uit te zien. Mijn trainingsbroek en geen make-up zijn mijn beste vrienden.
25. Mijn Apple producten: iPhone, Macbook, iPod. Kan niet zonder ze voor altijd in mijn leven je weet zelluf.
26. Naar de kapper gaan. Ik hou van big hair-changes en van al mijn kapper bezoekjes.
27. Dingen voor het eerst doen.
28. Dingen doen die ik niet gepland had. Onverwacht bij iemand blijven slapen/uiteten gaan.
29. Mijn knuffel Pepper waar ik nog steeds iedere nacht mee slaap.
30. Onder de douche staan. Het voorbereiden op het douchen gaat altijd een beetje moeizaam, maar als je er eenmaal onder staat: HEMELS.
31. Naar mensen kijken. Op straat of in de trein en me dan bedenken wat voor levens die mensen zouden kunnen hebben en waar ze heen gaan.
32. Onzinnige 'ik zet mijn hoofd uit' programma's als Hollands Next Topmodel.
33. Facebook.
34. Sarcasme.
35. De adrenaline en ontlading na een zware training of na een optreden.
36. Bloggen!
37. Chocomelk met marshmallows.
38. Alleen thuis zijn en lekker mijn eigen ding kunnen doen.
39. Schoon beddengoed.
40. Lachen.
41. Herinneringen.
42. Sale.
43. Het nummer 'Flight' van Sutton Foster. Zoek het op. Beste nummer ever!
44. Lippenstift en hoe het je gezicht kan laten stralen.
45. Gelijk hebben.
46. Vintage kleding en spullen.
47. Sushi.
48. Je hakken uitdoen na een lange dag lopen.
49. Complimenten, ook al weet ik niet hoe ik er op moet reageren.
50. Al mijn lieve vrienden en familie.